میراث معنوی

میراث معنوی (25)

 

.
شاید اگر شغل میرآبی همچنان حفظ می‌شد، امروز دیگر با بحران کم‌آبی مواجه نمی‌شدیم. یا اگر میرآب‌ها امروزه کارشان را در روستاهای اطراف آذربایجان غربی ادامه می‌دادند، دریاچه ارومیه هم به چنین روزی نمی‌افتاد و نمی‌خشکید یا زاینده‌رود جای خالی آب را حس نمی‌کرد.

آخرین بار تغییر یافته شنبه, 19 مهر 1393 14:41
شنبه, 12 مهر 1393 18:44

مهرگان خجسته‌باد

.
.
روز مهر از ماه مهر و جشن مهرگان بر شما گرامی‌باد!

آخرین بار تغییر یافته شنبه, 12 مهر 1393 18:51

 ضرب‎المثل‌ها جملات موزون، پرمعنی و معمولاً منظومی بوده که به‌عنوان بخشی از فرهنگ هر قوم به شمار می‌رود. مثل‌ها با جملات کوتاه اما مفاهیمی بلند و عمیق، چنان مقصود را بیان می‌کنند که ساعت‌ها نوشتن یا سخن گفتن قادر به این کار نیست.

آخرین بار تغییر یافته سه شنبه, 08 مهر 1393 09:41

از همان سال‌هایی که نقال‌ها در قهوه‌خانه‌ها با روایت حماسه‌ی پهلوانان شاهنامه و مصائب عاشورا روی پرده‌های بزرگ نقاشی، مردم را جادو می‌کردند،‌ نقاشی قهوه‌خانه‌ای به خاطره‌ای جمعی تبدیل شد. نقاشی‌هایی که چند سالی است در معرض ثبت به نام کشورهای دیگر قرار گرفته‌اند.

آخرین بار تغییر یافته یکشنبه, 06 مهر 1393 19:23

 آیین جشن انگور (شانادر)، جشن خرمن (کوکوله)، جشن هندوانه، برداشت عسل، هویج، برداشت ساقه‌های طلایی گندم، برنج و ... از جمله جشن‌هایی هستند که همزمان با برداشت محصول و شکرگزاری برگزار می‌شوند و برخی از آنها قدمت چندین و چند هزار ساله دارند. این جشن‌ها که با موسیقی سنتی شهرها همراه است، گردشگران بسیاری را به دیدن این مراسم‌ها می‌کشاند.

آخرین بار تغییر یافته پنج شنبه, 03 مهر 1393 11:49

 همزمان با آيين‌هاي روز قزوين،‌ ورزش چوگان پس از حدود سيصد و پنجاه سال بار ديگر در شهر قزوين اجرا مي‌شود.محمد علي حضرتي‌ها مشاور فرهنگي استاندار و مدير كل ميراث فرهنگي، ‌صنايع دستي و گردشگري استان قزوين با اعلام اين خبر گفت: ورزش اصيل و ملي ايراني چوگان كه يكي از نمادهاي پرشور و هيجان‌انگيز فرهنگي كشور و يادگار ارزشمند ميراث ناملموس ايراني است در تاريخ و ادبيات ما جايگاهي بس والا داشته و سزاوار است مورد بازشناسي و توجه قرار گيرد.

آخرین بار تغییر یافته شنبه, 22 شهریور 1393 12:54

 تایج برخی پژوهش‌ها در زمینه‌ی نمادهای مورد استفاده در پرچم ایران در گذر تاریخ نشان می‌دهد که نشان شیر و خورشید به روی پرچم ایران برگرفته از نمادهایی است که در اعتقادات مذهبی شیعیان جای دارد.

آخرین بار تغییر یافته دوشنبه, 10 شهریور 1393 10:22
دوشنبه, 10 شهریور 1393 09:40

سی مرغ در سی سخت

  کیخسرو یکی از شاهان اسطوره‎ای شاهنامه است که ویژگی‎های مشابه با شخصیت تاریخی کوروش کبیر دارد. علاوه بر این، داستان زندگی و پایان کار او هم در عرفان و هم در باورهای مردم متجلی شده است. از طرفی سیمرغ پرنده‎ای اسطوره‎ای است که گاهی یک شخصیت تاریخی قلمداد می‎شود و همچنین با مضامین عرفانی در فرهنگ ایرانی درآمیخته. این نوشتار قصد دارد رابطه‎‎ای را میان اسطوره کیخسرو و سیمرغ و باورهای عامیانه بیابد.

آخرین بار تغییر یافته دوشنبه, 10 شهریور 1393 09:47

 ما تنها و تنها از تهاجم فرهنگی سخن می‌گوییم و در تمام این سال ها نتوانسته‌ایم رستم و سهراب و مرتضی آوینی و ... را به کودک و نوجوان و جوان خود معرفی کنیم. شرکت والت دیسنی از داستان رودابه و گیسوی کمندش الهام می‌گیرد تا «راپونزل وقلم جادویی» را بسازد، ما کجای کاریم، بماند!

آخرین بار تغییر یافته یکشنبه, 09 شهریور 1393 01:07

داستان‌های حماسی و عاشقانه ایرانی قرن‌ها پیش، دستمایه آفرینش بخش مهمی از آثار نگارگری اصیل ایران در قرن چهارم شد؛ دوره‌ای که با تاثیر از هنر مانوی به نام «مکتب سلجوقی» شناخته می‌شود.

به گزارش خبرنگار بخش هنرهای تجسمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با گسترده شدن قلمرو پادشاهی سلجوقیان در ایران، هنرمندان ایران در سایه حمایت پادشاهان هنردوست بار دیگر فرصت یافتند هنر اصیل گذشتگان خود را در آثارشان زنده کنند. آثاری که بخش اعظم آن‌ها در خارج از مرزهای کشور و در موزه‌های معتبر دنیا معرف هنر بزرگ و اصیل ایرانیان در یک دوره خاص است.

مکتب نگارگری سلجوقی از قرن چهارم هجری و در دوران سلجوقیان ظهور کرد. هنر ایران در دوره سلجوقیان شکوفایی تازه‌ای را تجربه کرد و در آثار فلزکاری، معماری، نگارگری و سفالگری به کار برده شد. نگارگران مکتب سلجوقی داستان‌های ادبی ایران را برای نگارگری انتخاب می‌کردند و از نگارگری با ویژگی های عربی فاصله گرفتند. به همین دلایل، مکتب سلجوقی را اولین مکتب نگارگری ایران پس از اسلام می دانند.

مکتب سلجوقی را به شدت متاثر از نگارگری «مانوی» (مکتب مربوط به پیروان مانی، پیامبر ایرانی) می‌دانند. مانی نقاش ماهری بود و برای تبلیغ از ابزار هنر و به‌خصوص نقاشی استفاده می‌کرد. او و پیروانش به نقاشی وجهه‌ای مذهبی بخشیدند. آن‌ها از اساطیر باستانی در نگارگری‌های خود بهره می‌گرفتند. حضور گسترده پیروان مانی در نقاط مختلف باعث شد هنر آن‌ها هم گسترش پیدا کند.

مانی در سال 216 میلادی در نزدیکی تیسفون به دنیا آمد و پس از ادعای پیامبری با پشتیبانی برادران شاپور یکم به تبلیغ دینش پرداخت. «ارژنگ» نام کتاب مصور مانی است که به صورت نقاشی و توسط خود او خلق شد. این اثر شامل نقاشی هایی بوده است که به وسیله آن دو جهان روشنی و تاریکی و ساخت جهان کنونی به نمایش درآمده بود و تاثیر آن در نگارگری‌های سلجوقی مشهود است.

کشیدن بانوهایی با چهره‌های گرد و چشم‌های بادامی و با زیورآلات از مشخصه‌های نقاشی مانوی بود که بعدها در نگارگری‌های مکتب سلجوقی هم دیده می‌شد.

استفاده زیاد از نقوش اسلیمی، به کار بردن رنگ سرخ، سادگی در پیکره‌ها، لباس‌ها و تزئینات و رنگ‌آمیزی پس‌زمینه از مهم‌ترین ویژگی‌های نگارگری مکتب سلجوقی است. همچنین از نشانه‌های خاص این مکتب کشیدن هاله دور سر انسان است که آن را از سایر آثار نگارگری در مکاتب دیگر متمایز می‌کند. هاله‌ها را هم متاثر از دوره مانی می‌دانند. این هاله به معنای تقدس چهره‌ها نبود، بلکه برای جداسازی پیکره از زمینه به کار برده می‌شد.

در نگارگری‌های این دوره ترکیب‌بندی‌ها انسجام بیشتری یافتند. نگارگران این دوره وقت خود را صرف تزیین لباس ها نمی کردند و سادگی و یکپارچگی را اساس کار خود قرار دادند. یکی از راه‌های شناسایی نگارگری‌های مکتب سلجوقی نوار باریکی است که روی بازو یا لباس بزرگان می‌کشیدند.

«ورقه و گلشاه»، «الاغانی» ابوالفرج اصفهانی، «مفید الخاص» زکریای رازی، «التریاق»، «اندرزنامه»، «شاهنامه کاما»، «طب جالینوس» و «سمک عیار» از کتاب‌های معروف نگارگری شده در مکتب سلجوقی هستند.

«ورقه و گلشاه» را یکی از عالی ترین آثار نگارگری ایرانی می دانند که 71 نگاره دارد. این کتاب منظومه‌ای عاشقانه از عیوقی است که به همراه اثر نگارگری شده دیگری با عنوان «اندرزنامه» که قدیمی‌ترین اثر این دوره است هم اکنون در موزه توپقاپوی استانبول نگه‌داری می شود.

«شاهنامه کاما» نیز از معروف‌ترین و قدیمی‌ترین نسخه‌های این شاهکار ادبی است به سبک مکتب سلجوقی مصور شده است.

از نگارگران مربوط به این دوره می توان به «ابوتراب» و «فخرالدین حسین بدیع نقاش» اشاره کرد.

همچنین در دوره سلجوقیان تولید سفال‌های لعاب‌دار در شهرهای مختلف ایران رونق داشت. هنرمندان ایرانی نیز با هنر خود این سفال‌ها را نقاشی می‌کردند. داستان «آزاده و بهرام گور» از پرطرفدارترین نقوش برای طراحی این سفال‌ها بود. علاوه بر این داستان، هنرمندان برای نقاشی از دیگر داستان‌های حماسی و عاشقانه شاهنامه هم استفاده می‌کردند.

*در این نوشتار از کتاب «نقاشی ایران، از دیرباز تا امروز» نوشته رویین پاکباز استفاده شده است.

صفحه2 از2

پی‌گیری

پیشخوان

آمار بازدید

امروز10
دیروز37
این هفته10
این ماه752
جمع کل56694

Unknown ? Unknown